• मनछुने कबिता : ‘दशैं र बाख्रीआमा’

    म्यूजिक खवर
    प्रकाशित: ६ कार्तिक २०७७, बिहीबार

    ए मान्छे !
    तिमीले मुने आइज भन्दा
    म्याँ म्याँ गर्दै
    दगुर्दै, लुट्पुटिदै
    वरिपरि घुम्दै
    तिम्रो कान्छी छोरीसंगै
    खेलेर हुर्किएको
    मेरो पाठोलाई
    कसरी
    दशैंको भाग भनेर
    छुट्याउँन सक्यौ ?
    तिमीलाई जस्तै
    हामीलाई पनि
    मर्न डरलाग्छ,
    जिउँन मन लाग्छ
    प्यास लाग्छ,भोक लाग्छ
    जाडो गर्मी सबै लाग्छ
    हैन भने
    किन दूध पिलाउनु पर्थ्यो
    हामीलाई पनि
    आफ्नो सन्तानको माया लाग्छ ।
    ए मान्छे
    आफ्नी छोरीलाई
    कन्यादान गरेर पठाउँदा
    सातगाउँ हल्लाउँने गरी
    रुने तिमी
    मेरो पाठोलाई
    कसरी
    दशैंको भाग भनेर
    छुट्याउँन सक्यौ ?
    हामी पनि
    छुट्याउन सक्छौँ आफ्नो र अर्को
    हैन भने
    अँध्यारोमा तिमी घर आउँदा
    किन आवाज दिनु पर्थ्यो ?
    खोर छेउमा नयाँ मान्छे आउँदा
    गोठै भत्किने गरि
    किन कराउनु पर्थ्यो ?
    जहाँ चर्न पुगेपनी
    घर चिनेर किन फर्किनु पर्थ्यो ?
    केहीबेर तिमिलाई नदेख्दा
    किन
    दाम्लै चुँडालौं जसरी
    तिमिलाइ खोज्नु पर्थ्यो ?
    ए मान्छे
    हामीले तिम्रा पाठालाई
    सिँङ्ग सम्म हानेका छैनौँभने
    मेरो पाठोलाई
    कसरी
    दशैंको भाग भनेर
    छुट्याउँन सक्यौ ?
    आफ्नै सन्तानको
    कान र कलेजो पोलेर खानुपर्छ
    टाउको उसिनेर
    गीदी फ्राइ खानुपर्छ
    ह्यकुलो भुटेर खानुपर्छ
    ए त्यो आँन्द्रा भुँडी पखाल
    आँन्द्रा भुँडीको
    भुटन बनाएर, मासु तारेर
    खुट्टा प्रेसर कुकरमा
    सिटि लगाएर
    झोल हालेर खानुपर्छ
    यस्तो
    संवाद सुनिरहँदा पनि
    म एउटी
    बाख्राको पाठोको आमा
    कसरी बाँचेकीहुँला
    के गर्नु
    घाँटीमा डोरि छ
    तर पनि
    झुन्डिएर मर्न सकिएन
    ए मान्छे
    हामीलाई मर्न पनि
    तिम्रै अनुमती पर्खनु रहेछ ।
    (पुस्तकप्रसाद)

    फेसबुक प्रतिक्रिया
    सम्बन्धित शीर्षकहरु